ارگانهای حقوق بشری بینالمللی در مبارزه با تراژدی اعدام کنار مردم ایران بایستند.
موج اعدامهای سیاسی همچنان ادامه دارد. از هفته گذشته تاکنون دو زندانی سیاسی و هموطن کورد، «رامین زله» و «کریم معروفپور» و یک جوان دیگر به نام «عباس اکبری فیضآبادی» از معترضان دیماه بیرحمانه به دار آویخته شدند. یک زندانی دیگر به اسم «مجتبی کیان» به اتهام جاسوسی اعدام شد. اتهامی که طبق معمول بدون حق دادرسی منصفانه به اعدام این هموطنان منجر شد.
بر اساس اطلاعات رسیده دستکم ۷۲ تن از ابتدای سال تاکنون اعدام شدهاند که بالغ بر ۲۵ تن از آنها زندانیان سیاسی-امنیتی بودهاند. علاوه بر موارد بر شمرده شده، دهها و صدها زندانی بینام و نشان دیگر در زندانهای مختلف زیر حکم اعدام قرار دارند.
در هفته اخیر حکم اعدام زندانی سیاسی «منوچهر فلاح» در زندان لاکان رشت پس از نقض مجدد تایید و «روحالله کرکی» در زندان شیبان اهواز و حکم اعدام زندانیان سیاسی «میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سید محمدمهدی حسینی» متهمان پرونده موسوم به «شهرک اکباتان» تایید شده و جانآنها بشدت در خطر است.
در مقابل این اعدامها کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندانها صدوبیست و دو هفته ایستادگی کردهاند. از جمله بند زنان زندان اوین که هر سهشنبه در اعتراض به این اعدامها شعار سر میدهند و به همین خاطر از طرف زندان ممنوعالملاقات شده و از تماس تلفنی با خانواده محروم شدهاند.
تاریخ معاصر ایران پر از چهرههای مقاوم و مبارز زنانی است که برای تغییر، حتی جان خود را فدای راه آزادی و برابری کرده و جاودانه شدهاند بویژه در طی یک دهه اخیر نیز در قیامهای دیماه ۹۶ ، آبانماه ۹۸ ،قیام ژینا در ۱۴۰۱ و دیماه ۱۴۰۴ زنان یکی از اصلیترین نیروهای اجتماعی در صف مبارزه بودهاند. جنبش دادخواهی مملو از نام زنانی است که علیه اعدام شوریده و در پیشبرد جنبش نه به اعدام نقش جدی داشتهاند.
در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز زنان مقاوم در زندانهای مختلف همواره صدای آزادی و حق حیات سر دادهاند از همین رو حکومت حتی نمیتواند صدای زنان را تحمل کند، چرا که زنستیزی یکی از پایه های اصلی حاکمیت از روز اول است.
در یک هفته اخیر کمیسرعالی حقوق بشر والکر تورک و عفو بینالملل و بسیاری از مراجع مدافع حقوق بشر موجاعدامها در ایران را محکوم کردند و خواستار توقف فوری آن در ایران شدند و در همین راستا پارلمان اروپا نیز قطعنامهای در محکومیت اعدامها و سرکوبهای هدفمند حکومت ایران تصویب کردند و خواستار فشار قاطع بر این حکومت شدند و از دولتهای خود خواستهاند هر گونه مراوده سیاسی با ایران را مشروط به توقف احکام اعدامها بکنند.
ما اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» دیگر بار از ارگانهای حقوق بشری بینالمللی و وجدانهای بیدار میخواهیم که با به کارگیری اقدامات موثر مانع تداوم اعدامهای غیرانسانی شوند و در تراژدی اعدامها کنار مردم ایران و خواست آنها برای آزادی و عدالت و لغو حکم اعدام بایستند.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه پنجم خردادماه ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستودوم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان مریوان، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
هفته صدوبیستودوم
سهشنبه پنجم خردادماه ۱۴۰۵
کارزار سهشنبههای نه به اعدام