با گذشت ۴۳ روز از بازداشت خودسرانه «شلیر مامقادری»، زن ۳۴ ساله اهل مهاباد، گزارشهای دریافتی حاکی از آن است که وی در دوران بازداشت تحت شکنجه شدید جسمی قرار گرفته و با وجود ابتلا به سرطان سینه، همچنان از دسترسی به درمان کامل، دارو و حقوق اولیه خود محروم مانده است.
به گزارش کولبرنیوز، منابع مطلع اعلام کردند که شلیر مامقادری طی روزهای اخیر در پی شکنجه شدید جسمی، شکستگی و خونریزی داخلی، تحت تدابیر شدید امنیتی به یکی از مراکز درمانی ارومیه منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفته است. با این حال، پیش از تکمیل روند درمان و رسیدگیهای پزشکی ضروری، دوباره به زندان ارومیه بازگردانده شده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، او که سرپرستی دو فرزند دختر خود، از جمله یک کودک خردسال، را برعهده دارد، همچنان از حق ملاقات با فرزندانش، تماس منظم با خانواده و دسترسی به وکیل محروم مانده است. منابع نزدیک به خانواده او میگویند که وی طی ۴۳ روز بازداشت خودسرانه، تنها یک تماس کوتاه و چندثانیهای با خانواده خود داشته است.
پیشتر در پنجم اردیبهشتماه ۱۴۰۵، در گزارشی اختصاصی و همزمان با هجدهمین روز بازداشت شلیر مامقادری، از نگهداری او در بیخبری مطلق در مکانی نامشخص در ارومیه خبر داده بود. همچنین در دهم اردیبهشت ۱۴۰۵ و همزمان با بیستوسومین روز بازداشت او، گزارشهایی درباره محرومیت این زندانی از دسترسی به وکیل و اعمال شکنجه شدید جسمی علیه وی منتشر شده بود.
شلیر مامقادری که بیش از یک سال است با بیماری سرطان سینه دستوپنجه نرم میکند و تحت شیمیدرمانی قرار دارد، در هر دو مرحله بازداشت از دسترسی به داروهای ضروری و ادامه روند درمان محروم شده است. نگرانیها درباره وضعیت جسمانی او در شرایطی افزایش یافته که گزارشها از اعمال شکنجه در بازداشتگاههای امنیتی و بازگرداندن او به زندان، با وجود شرایط نامناسب جسمی، حکایت دارند.
این شهروند کورد بامداد پنجشنبه نوزدهم فروردین ۱۴۰۵، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. این در حالی است که بازداشت اخیر، دومین بازداشت خودسرانه او طی سه ماه گذشته به شمار میرود.
پیشتر نیز در نیمهشب دوازدهم بهمن ۱۴۰۴، دهها نیروی امنیتی مسلح با شکستن درِ منزل و همراه با خشونت، تهدید و فحاشی، شلیر مامقادری را بازداشت کردند؛ بهگونهای که حتی اجازه پوشیدن لباس مناسب نیز به او داده نشد. وی در آن زمان به یکی از بازداشتگاههای امنیتی اداره اطلاعات در مهاباد منتقل و در شانزدهم بهمن ۱۴۰۴، پس از تودیع وثیقه دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی، بهصورت موقت آزاد شد.
به گفته منابع مطلع، شلیر مامقادری در دوره نخست بازداشت نیز تحت شکنجه شدید جسمی و روحی قرار گرفته و در نتیجه شدت ضربوشتم، یکی از پاهایش دچار شکستگی شده بود؛ بهگونهای که پس از آزادی مستقیماً به بیمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت و همچنان نیازمند ادامه درمان بود. او در آن دوره بازداشت نیز از دسترسی به وکیل و ملاقات با فرزندانش محروم بوده و تنها دو تماس کوتاه با خانواده خود داشته است.
منابع مطلع همچنین تأکید کردهاند که شلیر مامقادری از طریق کار نظافت منازل، هزینه زندگی خود و فرزندانش را تأمین میکرده و ادامه بازداشت او، فرزندانش را بدون سرپرست و در شرایط دشوار معیشتی رها کرده است.
تا زمان تنظیم این گزارش، نهادهای امنیتی و قضایی هیچ توضیحی درباره دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و وضعیت پرونده این شهروند ارائه نکردهاند. همزمان، تداوم محرومیت او از درمان، دارو، وکیل، ملاقات با خانواده و تماس با فرزندانش، نگرانیهای گستردهای را درباره وضعیت جسمانی او و نقض جدی حقوق انسانی وی افزایش داده است.
