بیستوهفت روز از آغاز موج جدید اعتراضات مردمی علیه جمهوری اسلامی میگذرد، اما هنوز ابعاد واقعی فاجعهای که تنها در شب نوزدهم دیماه رخ داد، بهطور کامل آشکار نشده است. در حالی که اینترنت و ارتباطات در سراسر ایران همچنان قطع است، گزارشها و اسنادی که بهتدریج از داخل کشور بیرون میآیند، تصویری هولناک از سرکوب سیستماتیک و کشتار گسترده معترضان ترسیم میکنند.
یک شاهد عینی که موفق شده روایت خود را از ایران خارج کند، صحنهای وحشتناک را توصیف میکند. به گفته این شاهد، در شب نوزدهم دیماه برق در سراسر استان تهران قطع شد و سپس نیروهای امنیتی با سلاحهای اتوماتیک به سوی مردم در خیابانها آتش گشودند. این شاهد میگوید: «برایشان فرقی نمیکرد تظاهرکننده باشد یا نباشد. در فاصله چند ساعت همهجا بوی خون و باروت میداد». وحشتناکتر از این، گزارشهایی از رفتار نیروهای امنیتی در بیمارستانها است. بر اساس شهادتهای موجود، زخمیهایی که توسط دوستانشان به بیمارستانها منتقل شده بودند، از روی تختهای درمان بیرون کشیده میشدند و در خیابان به آنها تیر خلاص زده میشد.
آمارهای اولیه که مرتباً در حال افزایش هستند، حکایت از ۲۵ هزار کشته دارند. برای درک بهتر ابعاد این فاجعه، میتوان گفت که خامنهای آدمکش در عرض چند ساعت، نصف شمار قربانیانی را که بنیامین نتانیاهوی جنایتکار در دو سال جنگ غزه به قتل رساند، از مردم ایران گرفت.
علیرغم قطع اینترنت و محدودیتهای شدید ارتباطی، هر روز اسناد جدیدی از این جنایت جمعی آشکار میشود. تلویزیون بیبیسی صدها عکس از چهره کشتهشدگان را منتشر کرده که در سردخانه کهریزک در جنوب تهران نگهداری میشوند. این تصاویر، چهرههای دستکم ۳۲۶ قربانی، از جمله ۱۸ زن را نشان میدهند.
هانا نویمان، نماینده آلمان در پارلمان اروپا و عضو حزب سبزها، وحشیگری رژیم ایران را «فراتر از تصور» توصیف کرد و گفت: «بسیاری از خانوادهها هنوز منتظر تماسهایی هستند که هرگز گرفته نمیشوند. آنها نمیدانند که آیا عزیزانشان به خانه بازمیگردند، در زندانها ناپدید شدهاند یا در میان کشتهشدگان بینامونشان ماندهاند».
۸۰۰ سینماگر سرشناس از کشورهای مختلف با صدور بیانیهای مشترک، کشتار و شکنجه مردم ایران را محکوم کردند. این بیانیه تأکید میکند که جمهوری اسلامی بهجای شنیدن صدای مردم، تصمیم گرفته با گلوله جنگی، کشتار جمعی، بازداشتهای گسترده، شکنجه، ناپدیدسازی اجباری و قطع سراسری اینترنت پاسخ دهد. سینماگران در بیانیه خود تصریح کردند: «هیچ قدرت سیاسیای حق ندارد برای حفظ بقای خود یا خاموش کردن حقیقت، مردم خود را به قتلعام بکشاند».
گروهی از متخصصان پزشکی، پیراپزشکی و پزشکی قانونی با انتشار بیانیهای تحلیلی، به بررسی نظاممند تصاویر و ویدیوهای موجود از مجروحان و جانباختگان پرداختند. این بیانیه از الگوهای جدی و نگرانکننده در نقض اصول بنیادین پزشکی، پزشکی قانونی و بیطرفی درمانی خبر میدهد. مشاهده تجهیزات پزشکی مانند آنژیوکت، سوند ادراری، لولههای تنفسی و ابزارهای پایش قلب بر روی اجساد خارج از محیطهای درمانی، این احتمال را تقویت میکند که مجروحان پس از آغاز درمان جان خود را از دست دادهاند یا بدون تأیید مرگ از مراکز درمانی خارج شدهاند.
امضاکنندگان این بیانیه تأکید کردهاند که اگرچه به دلیل نبود دسترسی مستقیم به اجساد و پروندههای پزشکی، گزارش حاضر دارای محدودیتهایی است، اما مجموعه یافتهها با الگوهای سوءرفتار سیستماتیک در تلفات گسترده و نقضهای شدید حقوق بشر همخوانی دارد و میتواند مبنایی برای تحقیقات مستقل آتی باشد.
پس از گذشت نزدیک به دو هفته از قتلعام انجامشده، هنوز اینترنت و تلفن برای عموم مردم باز نشده است. ارتباط با زندانیان سیاسی هفتههاست که قطع شده و خانوادهها در انتظار خبری از عزیزان خود به سر میبرند. این قطع ارتباطات گسترده، بخشی از سیاست جمهوری اسلامی برای پنهان نگهداشتن ابعاد واقعی جنایاتی است که مرتکب شده است. با این حال، تاریخ نشان داده که حقیقت همیشه راه خود را پیدا میکند. روزی که پرده از چهره واقعی این فاجعه برداشته شود، جهان با یکی از بزرگترین جنایات علیه بشریت در قرن بیستویکم روبهرو خواهد شد.
