حمله دوباره جمهوری اسلامی به کمپهای غیرنظامی حزب دموکرات کوردستان ایران در اقلیم کوردستان، یک بار دیگر ماهیت جنایتکارانه سیاستی را آشکار کرد که سالهاست جان مردم بیدفاع، پناهندگان سیاسی و خانوادههای فعالان کورد را در اقلیم کوردستان هدف گرفته است. بنا بر خبری که بعدازظهر روز جمعه در وبسایت حزب دموکرات کوردستان ایران منتشر شد، جمهوری اسلامی ایران برای چندمین بار طی دو ماه گذشته با استفاده از موشک و پهپاد به اردوگاههای غیرنظامی این حزب در اقلیم کوردستان حمله کرده است. در نتیجه این حمله، شاهین آذربرزین جان باخت و نادر آذربرزین، پدر او، بهشدت مجروح شد. ما ضمن ابراز تأسف عمیق و تأثر، این اقدام جنایتکارانه را با قاطعیت محکوم میکنیم. جانباختن شاهین آذربرزین را به بازماندگانش و به حزب دموکرات کوردستان ایران تسلیت میگوییم و برای نادر آذربرزین آرزوی بهبودی کامل را داریم.
همچنین خبر میرسد که در رویدادی دیگر، گروهی از پیشمرگان حزب دموکرات کوردستان در مکانی دیگر هدف حمله قرار گرفتهاند. در این حمله، دو پیشمرگه زن، ندا میری و سمیرا اللهیاری، جان باختهاند و چند نفر دیگر نیز زخمی شدهاند. ما ضمن ابراز همدردی با خانوادههای این جانباختگان، به حزب دموکرات و همرزمان این دو جانباخته تسلیت میگوییم و برای مجروحان این حملات آرزوی بهبودی فوری داریم.
حمله به کمپهای غیرنظامی، محل سکونت خانوادههای پیشمرگان و پناهندگان سیاسی، نه یک «اقدام امنیتی»، بلکه مصداق روشن و آشکار جنایت جنگی است. این کمپها نه پایگاههای مخفی نظامیاند، نه اهداف جنگی. این اردوگاهها بهطور رسمی و در چهارچوب توافق با دولت عراق و حکومت اقلیم کوردستان تأسیس شدهاند و در هماهنگی با نهادهای ذیربط، از جمله امور پناهندگان سازمان ملل، محل اسکان خانوادههای فعالان سیاسی کوردستان ایران بودهاند. در این کمپها زندگی جریان دارد؛ کودکان، زنان، سالمندان، خانوادهها و پناهندگانی زندگی میکنند. فعالیتهای سیاسی، فرهنگی و مدنی در این مکانها انجام میشود و همین واقعیت، ماهیت غیرنظامی آنها را روشنتر از آن میکند که بتوان با هیچ بهانهای آن را انکار کرد.
در چنین شرایطی، هدف قرار دادن این مناطق با موشک و پهپاد، حمله مستقیم به مردم بیدفاع است. حمله به خانهها، محلهای اقامت، مراکز تجمع مدنی و کمپهای پناهندگان، هیچ توجیه سیاسی، نظامی یا امنیتی ندارد.
نکته مهم دیگر این است که این حملات در شرایطی ادامه یافته که حتی فروکش موقت جنگ و رویارویی مستقیم میان جمهوری اسلامی از یکسو و آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر، کوچکترین تأثیری در توقف این اقدامات نداشته است. این واقعیت بهروشنی نشان میدهد که هدف جمهوری اسلامی صرفاً واکنش به یک وضعیت جنگی منطقهای نیست، بلکه پیگیری مستمر سیاستی است که بر مبنای ارعاب خانوادهها و پناهندگان بنا شده است. یعنی حتی وقتی سطح تنش در عرصه بینالمللی بهطور نسبی کاهش مییابد، ماشین سرکوب رژیم همچنان بر فراز آسمان اقلیم کردستان به کار خود ادامه میدهد.
تا آنجا که به حمله به کمپهای غیرنظامی مربوط میشود، حمله به حق پناهندگی، به امنیت انسانی، به حق زیستن و به ابتداییترین موازین حقوقی و اخلاقی است. جمهوری اسلامی با این حملات میخواهد این پیام را بدهد که مخالفانش حتی در تبعید، حتی در اردوگاههای رسمی و شناختهشده، حتی در میان خانوادههای خود نیز از تعرض و ترور در امان نیستند. این همان منطق تروری است که باید در برابر آن ایستاد.
از اینرو، مسئولیت دولت عراق، حکومت اقلیم کوردستان و نهادهای بینالمللی، بهویژه سازمان ملل متحد، در این میان بسیار سنگین است. سکوت، بیعملی و اکتفا به ابراز نگرانی، عملاً راه را برای تکرار این جنایات باز میکند. این حملات باید بیدرنگ و بهصراحت محکوم شوند و سازوکارهای عملی برای حفاظت از جان پناهندگان سیاسی و ساکنان این کمپها فراهم گردد.
حمله به کمپهای غیرنظامی بیدفاع در اقلیم کوردستان، حمله به انسانهای بیپناه و مصداق روشن جنایت جنگی است. این جنایت نه فراموش خواهد شد و نه باید بیپاسخ بماند. دفاع از جان پناهندگان، خانوادههای فعالان سیاسی و مردم بیدفاع، یک وظیفه فوری انسانی و سیاسی است.